Liberation Day Reflections

LIBERATION DAY

“As we learn to bear the intimacy of scrutiny, and to flourish within it, as we learn to use the products of that scrutiny for power within our living, those fears which rule our lives and form our silences begin to lose their control over us.” – Audre Lorde

May 5th (Bevrijdingsdag/Liberation Day) marks the end of Nazi Germany’s occupation of The Netherlands during WWII. It happens every year, one day after the Dutch day of the Remembrance of the Dead. Sixty-four years later, The Netherlands still celebrate Liberation Day, calling forth its remembrance–not only as an historical moment for celebration, but as a deeply activating concept–throughout international communities around the world.

Importantly in these times, Liberation Day parallels its remembrance of The Netherlands’ freedom from war with an even more global vision: to bring awareness, and to amplify the voices that dialogue, heal, and struggle for freedom in the aims to liberate from the subjugation of violence due to international warfare and political and economic corruption. Values for liberation and freedom are taught to grow through the productive roots of local activism, and these roots are necessary for nourishing global connections in times of crisis.

European etymology for the word ‘liberation’ means ‘the act to set or become free from confinement or restraint’. In ancient Mesopotamia–one of the oldest archaeological civilisations–the word meant ‘the return to the Mother,’ hinting at the complex ties between liberation and place. Guided by the profound roots of this beautiful word, we can understand Liberation Day to signify that a moment and a space has been carefully made for re-activating a highly constructive concept. And it ought to be continually re-activated or ritually re-enacted, by necessity of its meaning and its construction. Since this moment must be rooted not only in our free celebrations, here in The Netherlands, but in the emancipatory potential of the diverse ideas and practices that can help others and ourselves to cultivate freedom within.

In the spirit of Liberation Day, The Hague Peace Projects celebrated together in Malieveld park, offering a wide range of activities for visitors of all ages. Everyone was invited to plant a personal Peace Message in the form of a flower seed, planted in solidarity with a commitment to getting to the roots of Human Rights issues and to the heart of non-violent, peaceful practices. The planted seed served as a symbol for the peaceful message, the soil as the environment in which the message can grow, and the final act of pouring water for taking care of one’s own message and idea. Once the flower will grow, the peaceful message will reach many people and will pass on. After the visitors completed the process of planting the seed they were invited to write their own Peace Message on the flower pot.

It was beautiful to see how many people participated and how each person had their own unique way of looking at Peace. We are excited for each message to grow and flourish. One of our most attractive activities among children was the face and portrait painting by our supporting artists. While the children either slowly turned into colorful doves, butterflies or got the Hague Peace Projects symbol painted on their arms, the parents had time to receive more information about HPP’s activities and projects through a Great Lake Regions Quiz, Flyers and talks with the Hague Peace Projects team members.   

 

We ask members of the HPP workgroups to share their messages, here-below, of what liberation can mean for their regions:

 

As the project-coordinator of the Armenian-Kurdish-Turkish workgroup, freedom and liberation day for me and ‘my regions’ (born in The Netherlands, having double nationality, Dutch/Turkish, I have multiple regions) is something complex. Here, even though we live in relative freedom and safety, I feel marginalized as a coincidental member of the Turkish-muslim minority. In Turkish contexts I enjoy Turkish privilege, being part of the Turkish-sunni majority. But still, to be in engagement with sensitive subjects such as the Kurdish question, I have experienced a lot of pressure from multiple sides. And that is also what freedom brings. People have the liberty to exercise free speech. And more than a couple of times, that is being done through the reproduction of nationalistic and monolithic views about their people and past. You don’t have to agree, but freedom means we have to acknowledge that with some people we will never agree.

 

Turkey is the land where my parents come from. They came for economic reasons. But also in a period where the military junta had abolished all kinds of liberties, like free politics. People were tortured and hanged in jails. 33 years later, things are maybe not as bad as then, but Turkey is going backwards. A one-man rule by Recep Tayyip Erdogan is gaining ground. The diversity, history and energy of Turkey cannot be swallowed by one figure, one ideology or one party. Individual liberties should be protected against the tyranny of the majority, in a democratic non-violent way.”

–Tayfun Balcik, Armenian-Turkish-Kurdish workgroup

 

“For us, liberation means the right to choose and live our life without discrimination and restriction, irrespective of religion, ethnicity, gender, race or any other identity.”

–Shustesmetta Simonti, Bangladesh workgroup

 

 

 

‘Zeg maar niet dat je sjiitisch bent’

Op de warmste 19 april die ooit is gemeten in Nederland, bevolken grote groepen mensen de terrassen van Utrecht. Ook in de buurt van Theater Kikker, waar de paneldiscussie ‘Muslims Represent!’ zal plaatsvinden.

Bezoekers druppelen langzaam naar binnen, waar ze worden verwelkomd door meevoerende klanken uit de rietfluit van Cengiz Arslanpay. De host van vanavond is Nawal Mustafa. Zij valt gelijk met de deur in huis: ‘we gaan het vandaag over racisme hebben’. Vier sprekers zijn uitgenodigd. Maar eerst een korte inleiding van Dr. Margreet van Es, religiewetenschapper aan de Universiteit Utrecht, die het debat heeft georganiseerd i.s.m. The Hague Peace Projects.

 

Inleiding

Van Es benadrukt dat islamofobie een verzamelterm is voor, ze somt op, een onbestemd gevoel van wantrouwen specifiek gericht tegen moslims, stereotiepe beeldvorming, discriminatie, haatretoriek en expliciet geweld tegen moslims of mensen die voor moslims worden aangezien.

Hoewel ze erkent dat islamofobie een lastige term kan zijn, gaat het vandaag daar niet over. Het onderwerp is: Hoe verzet je je tegen islamofobie? En welke rol speelt diversiteit onder moslims daarbij?

Ook introduceert ze de term intersectionaliteit, wat er op neerkomt dat niemand slechts één identiteit heeft. In de wirwar van verschillende identiteiten en complexe maatschappelijke verhoudingen voeren mensen vaak verschillende battles tegelijk.

Van Es legt uit wat intersectionaliteit betekent aan de hand van haar eigen situatie. Als witte bekeerde moslima wordt zij soms door andere moslims onterecht op een voetstuk geplaatst. Aan de andere kant wekt de combinatie ‘wit’ en ‘moslim’ een specifieke vorm van agressie op bij mensen die toch al sterk gekant zijn tegen moslims en hun religie.

 

Eerste spreker

Halil Ibrahim Karaaslan (docent en secretaris bij het Contactorgaan Moslims en Overheid) begint door voorop te stellen dat het CMO niet alle moslims vertegenwoordigt, maar alleen de koepelorganisaties die zich hebben aangesloten, zoals Diyanet, Milli Görüs, de Süleymanci-groep en nog zeven andere koepels. Islamofobie vindt hij een lastige term. Met alle gewelddadige berichtgeving over moslims snapt hij wel dat mensen angstig kunnen zijn. ‘En met zo’n term is het dan moeilijk om legitieme punten aan te kaarten.’

Als vader is hij radicaler geworden in de betrokkenheid die hij voelt met de strijd tegen islamofobie. ‘Ik heb Turkse roots, maar mijn toekomst ligt hier in Nederland. Na 9/11 werd steeds gezegd dat onze cultuur en religie niet samengaan met Nederland. Ik wil dat mijn kinderen niet in dezelfde sfeer opgroeien, en laten zien dat het wel samengaat.’

Hij stelt drie dingen voor: Eén: Het terugkapen van termen als jihad.  De ‘jihad tegen de nefs’ (strijd tegen het ego) is de belangrijkste jihad die een individuele moslim kan voeren, aldus Halil. Twee: meer empathie in de gesprekken tussen moslims en niet-moslims. En drie: de mogelijkheden creëren dat moslimjongeren zich meer kunnen profileren in de Nederlandse maatschappij.

 

Ibtisam Abaaziz

De volgende spreker, Ibtissam Abaaziz (socioloog en projectleider bij Meld Islamofobie), start met een anekdote over een gebeurtenis van drie jaar geleden in Rotterdam-Zuid. ‘Het is 11 uur in de ochtend, een moslima stapt de tram binnen met haar kinderen. Op het moment dat ze zich wil zich verplaatsen, knijpt een man in haar bil en zegt: “Kijk wat ze onder die hoofddoek heeft verstopt.” Omstanders zeggen en doen helemaal niks. De enige die er wat van zegt is haar eigen vijfjarige zoon: “Blijf van mijn mama af.” Ze doet aangifte bij de politie, maar krijgt te horen dat ze van een mug een olifant maakt en dat ze het maar als een compliment moet beschouwen. De volgende dag gaat ze opnieuw met haar man. Haar aangifte wordt weer niet opgenomen. Ze geeft niet op en raadpleegt Meld Islamofobie. Alleen hierdoor raakt deze zaak bekend.’

Meld Islamofobie is drie jaar geleden, na de aanslag bij Charlie Hebdo, ontstaan. Het doel is om islamofobie in kaart te brengen aan de hand van data en patronen. Ibtissam: ‘Uit onze cijfers blijkt bijvoorbeeld dat vooral vrouwen slachtoffer worden van islamofobie en dat de daders vooral witte mannen zijn.’ Volgens haar kunnen zulke dingen gebeuren omdat islamofobie wordt gelegitimeerd door het politieke klimaat. Verder zegt Ibtissam dat moslimvrouwen een meervoudige strijd voeren: tegen islamofobie, maar ook tegen seksisme in de samenleving in het algemeen en tegen seksisme binnen islamitische gemeenschappen. ‘Onze strijd tegen islamofobie in de maatschappij is pas geloofwaardig als we ook intern de strijd voeren tegen racisme, homofobie en seksisme.’

 

Maame Hammond 

Maame Hammond (orthopedagoog, werkzaam binnen de hulpverlening en het onderwijs) wil hokjes doorbreken door eerst meerdere aan te vinken. Ze spreekt normaliter niet veel over haar geloofsovertuigingen, maar in haar toespraak vertelt ze over de momenten die indruk op haar hebben gemaakt of anderszins zijn blijven hangen. Zo zegt Maame tijdens de verkiezingen in 2017 geraakt te zijn door het verkiezingsprogramma van de PVV. In het verkiezingsprogramma werd gepleit om Nederland op verschillende manieren te “de-islamiseren”. Ze moest aan haar moeder denken, waarvan Maame dacht dat zij weer aan haar dochter moest denken die bekeerd is tot de islam. Daarnaast spreekt zij over de kinderen en jongeren met wie zij werkt en hoe het voor hun is om in dit klimaat op te groeien.

Binnen de hulpverlening heeft Maame enkele ervaringen gehad waarbij onbekendheid met de islam tot vervelende situaties heeft geleid voor iemand die zij begeleidde. Ondanks het feit dat Maame zich voorheen liet raken door negatieve berichtgeving, kiest zij er nu voor om dat niet meer te doen. Daarnaast stelt ze: ‘Mensen die bij voorbaat niet willen luisteren, daar hoef ik niet mee in gesprek. Ik wil gewoon mijn leven leiden. De gesprekken met mensen die oprecht interesse tonen zijn veel leuker!’

 

Fatma Bulaz

De laatste spreker is Fatma Bulaz, organizer bij de vakbeweging. Over islamofobie is ze helder: ‘Zoals de term homofobie niet wordt geproblematiseerd en het evident is dat het om homohaat gaat, is islamofobie voor mij gewoon moslimhaat.’ Ze pleit voor solidariteit met de slachtoffers en vertelt over haar moeder. Een zichtbare moslima die twee keer is bespuugd door witte mensen. Verder stelt Fatma patriarchale structuren binnen islamitische gemeenschappen aan de kaak. Ze voelt zich als vrouw in moskeeën vaak in haar waardigheid aangetast vanwege de kleine ruimtes die aan vrouwen beschikbaar worden gesteld.

Ook benoemt Fatma haar sjiitische achtergrond. Haar ouders zeiden vaak: ‘zeg maar niet dat je sjiitisch bent’. Op school werd ze door Turkse en Marokkaanse leerlingen aleviet genoemd, omdat ze sjiieten niet kenden. Er werden vooroordelen naar haar hoofd geslingerd: ‘jullie bidden toch tot Ali, Ali is toch jullie profeet?’ Een vriendin die openlijk alevitisch was, werd uitgescholden en voor ‘nepmoslim’ uitgemaakt. Altijd had Fatma het gevoel dat ze zich moest bewijzen tegenover soennitische moslims, en uitleggen dat sjiieten ook moslims zijn. ‘Nu heb ik dat losgelaten. Ik hoef mezelf niet te bewijzen.’

 

Paneldiscussie 

De moderator Nawal heeft iets opgemerkt: ‘Alleen Fatma benoemde tot welke stroming zij binnen de islam behoorde. De rest heeft dat niet gedaan. Ik heb dan de aanname dat jullie tot de soennitische meerderheid behoren. Klopt dat?’

‘Niet per se’, zegt Hammond, ‘Ik zie mezelf als moslim. Mijn pad heeft geleid tot de soennitische islam, maar ik wil me niet in zo’n hokje stoppen.’ Ibtissam: ‘In mijn persoonlijke beleving doet dat er niet zo toe. De diversiteit is voor mij een vanzelfsprekendheid.’

Halil: ‘Ik kenmerk mezelf als moslim. We zijn geen homogene groep. Dat is een feit. Ik irriteer me wel aan de intolerantie binnen de gemeenschap. Juist in een land waar we al een minderheid zijn, zouden we meer naar elkaar toe moeten groeien.’

Nawal: ‘Ja, maar jullie hoeven die keuze ook niet te maken. Fatma heeft die keuze niet. Zij moest haar identiteit verbergen. Het is ook een privilege dat jullie hebben als soenniet. Dan vind ik het makkelijk om te zeggen, nee, ik ben moslim. Ik verdeel niet. Dat doen jullie ook niet. Maar toch staan jullie in de machtsposities binnen de islam toch op een positie waar Fatma niet staat.’

Dat vindt Ibtissam een eyeopener en bedankt Nawal voor dit inzicht. Maar in haar eigen onderzoek naar de religieuze beleving onder oudere en jongere Marokkanen ziet ze toch dat hokjesdenken ‘een Nederlands product’ is. Halil is het daar niet mee eens: ‘Nou, Turken zijn ook hokjesdenkers. Turken zien zichzelf toch als net iets beter. En probeer maar eens thuis te komen met een donker persoon. Daar zit nog een enorme kloof.’

Ibtissam antwoordt dat bij Marokkanen de nationale identiteit veel minder een factor van betekenis is. Ze haalt haar eigen onderzoek naar voren, waaruit blijkt dat de islambeleving van jongeren veel meer is gecategoriseerd in termen van ‘salafisme’, ‘spirituele moslim’, enzovoorts.

Bij de tweede ronde wil Nawal dieper ingaan op seksisme. Hoe kaart je dat op een constructieve wijze aan, en wat voor rol hebben mannen daarbij?

Fatma Bulaz: ‘Niet zoals Shirin Musa dat doet. Leefbaar Rotterdam gebruikt haar als stok om moslims in het algemeen een zwieper te geven. Dan streef je dus je doel voorbij.’

Ibtissam: ‘Het moet met bewustwording beginnen.’

Nawal: ‘Is verbinding dan toch the way?

Ibtissam: ‘Verbinding is te beperkend. Want dan reduceer je racisme & islamofobie tot een individueel probleem en ervaringen, en als je dan maar lang genoeg verbindt, dan komt het wel goed. Nee, zo legitimeer je alle racistische incidenten, en kunnen mensen ermee wegkomen.’

Nawal: ‘Maar dan geldt dat dan toch ook voor seksisme intern, toch?

Ibtissam: Ja, patriarchale systemen kaarten we ook aan. En bewustwording kan ook heel confronterend zijn. De grote uitdaging vind ik wel hoe we seksisme kunnen aankaarten, zonder dat dit misbruikt wordt voor islamofobie?

Nawal kijkt naar Halil: ‘Wat is jouw rol als moslimman?’

Halil: ‘Mannen in dominante posities moeten zeggen dat het anders moet. En dat gebeurt dus niet. Wat gebeurt er nu? In de Turkse gemeenschap wordt bijvoorbeeld gezegd dat het gebedshuis van een vrouw haar huis is. En dat leidt vanaf het begin tot een scheefgroei. Ik wil dat mijn dochter de islam ook kan beleven zoals ik dat beleef.’

Nawal: ‘Nu, ga ik je even voor het blok zetten: hoe heb jij de afgelopen jaar benut om dit te veranderen in je eigen moskeegemeenschap?

Halil: Dat is een dooddoener. In de Islam heb je drie principes: weerspreken met je hand, met je mond en met je hart. Ik voldoe aan alle drie. En als je iemand meehebt, dan is een constructievere houding om te zeggen wat kunnen we samen doen. Ik probeer als we lezingen organiseren dat het altijd voor man, vrouw en in de Nederlandse taal is. Het werkt niet als je een strategie gaat opleggen, stel dat iemand zich inzet tegen islamofobie, maar niet tegen seksisme, is dat dan erg?’

Nawal schakelt over naar racisme van moslims tegen zwarte mensen. ‘Heel vaak wordt in gesprekken Bilal erbij gehaald, een van de eerste zwarte moslims uit de tijd van de profeet, om te zeggen dat de islam niet racistisch is. Maar dat is zo nietszeggend. Bilal is niet voldoende.’

Maame beaamt dat. ‘Het is niet voldoende om te zeggen dat racisme niet is toegestaan in de islam. Dit zou zichtbaar en hoorbaar moeten zijn in het handelen en spreken van individuele moslims en verschillende moslimgemeenschappen’.

Wellicht horen we daar meer over bij een volgende Muslims Represent!

 

Geschreven door Tayfun Balcik

PAX AMBASSADORS DAYS ROTTERDAM 2018

On 17 march and 7 april The Hague Peace Projects was involved at the PAX Ambassador days in Rotterdam (Doopsgezinde Gemeente) and Nijmegen (Apostolische Genootschap). As individuals from the Armenian-, Kurdish- and Turkish-Dutch communities, Tato Martirossian, Mirko Jouamer and Tayfun Balcik engaged in dialogue with each other about peace. Looking for ways to get the best out of themselves.

 

 

What is dialogue, acknowledgment and equivalence? Different – sensitive – terms were part of the discussion. Like ‘whiteness’ on one side and ‘migrant communities’ and diaspora on the other. Everything what we encounter in our daily lives, we engage with and try to pass on, as constructively as possible, to diverse generations for peace.

To be continued..’

8-12: The Hague Hacks Conference “Technology and Freedom”

The Hague Hacks conference aims to bring together the world of peace and technology to create opportunities and build partnerships. By stimulating cooperation, The Hague Hacks promotes development and use of emerging technologies for peace and justice. This year we shall investigate aspects of relationships between technology and freedom. We shall be delving deep in the discovery of the potential of peace, justice and technology solutions based on today’s challenges.  The conference is composed of workshops, activities and games in artificial intelligence, fake news and hate speech, digital surveillance, big data and block chain. The theme of this event will be: “Technology and Freedom”

Program:

10:00 am – 10:45 am: Introduction part 1 (3 engaging talk and 15 minute knowledge-share and Q & A)
10:45 am – 11:00 am: Coffee break
11:00 am – 12:00 am: Introduction part 2 (3 engaging talks of 15 minutes with 5 minutes of short    Q & A)
12:00 pm – 1:00 pm: Networking lunch
1:00 pm – 2:15 pm: 5 workshops part 1
2:15 pm – 2:30 pm: Coffee break
2:30 pm – 3:45 pm: Workshops part 2
3:45 pm – 4:00 pm: Coffee break
4:00 pm – 5:00 pm: Plenary session
5:00 pm – 6:00 pm: Networking Drinks

Date : 8th December 2017
Time: 10am – 6pm (Doors open by 9.30am)
Venue: Paviljoensgracht 20, 2512 BP -The Hague, Netherlands
Topics: Artificial Intelligence (AI) | Fake News /Hate Speech | Digital Surveillance | Block Chain | Big Data.

Tickets: 15,- including lunch and drinks, reserve your tickets here.

26-9 Peace, Justice and Security Meetup

On the 26th of September we are co-hosting together wil HiiL, HumanityX and others, the Peace, Justice and Security Meetup during the Hague Impact Startup Fest. The Impact Startup Fest highlights and promotes startup Businesses and innovations that have a positive social impact. At the Peace Justice and Security Meetup We will pitch the conference on Technology and Peacebuilding that we will organize in December 2017.

This is the programme of the 26th:

11.00 – 11.05 Welcome – innovating justice
11.10 – 11.15 Co-host partner keynote 1 – World Startup Factory with Ministry of Security and Justice
11.15 – 11.40 Global pitches
11.40 – 11.45 Co-host partner keynote 2 – Center for Innovation
11.45 – 12.00 Break

12.00 – 12.30 Dutch pitches
12.30 – 12.35 Co-host partner keynote 3 – WTHX / The Hague Peace Project
12.35 – 12.40 Closing remarks
12.40 – 12.45 Winner + invitation to meetup

Location: Saturnusstraat 60 Den Haag
Ticket sale: Impact Start Up Fest

21-9 Youth & Diaspora for Peace: Film screening NO

As part of the “Futures of Syria” Conference taking place from 18-22 September and the Just Peace Festival, Youth Peace Initiative (YPI) and The Hague Peace Projects warmly invite you to join us during our movie screening and discussion on 21 September, in the atrium of the International Institute for Social Studies.

The topic of this evening will be the role of youth and diaspora in peacemaking processes, as we will be watching the movie “No” (2012), directed by Pablo Larrain. We are proud to announce that the discussion will be moderated by Orwa Alahmad, Director and Documentary Maker.

The film “No” is about an ad executive who comes up with a campaign to defeat Augusto Pinochet in Chile’s 1988 referendum. Together with the participants of the “Futures of Syria” Conference we invite you to join us to think about how (young) people in diaspora can play a positive role in changing the situation in their home country.

When: Thursday 21 September
Where: Institute of Social Studies, Kortenaerkade 12, The Hague
What time: 7 PM

Haagse Fietsparade voor het Klimaat 2017

Den Haag Fossielvrij en Fossielvrij NL organiseren op 21 september een fietstocht voor het klimaat. Dit is niet voor niets op deze dag, de internationale dag van de vrede. Klimaatverandering is namelijk een grote trigger voor conflict en oorlogen hebben al meer dan eens een desastreus effect gehad op het millieu. Vandaar dat wij als The Hague Peace Projects meedoen aan deze fietsparade.

“We kunnen duizenden windmolens bouwen. Maar alleen als we stoppen met kolen, olie en gas, stopt de temperatuur met stijgen.”

We gaan weer fietsen voor het klimaat! Met vele burgers en nog meer groepen uit de stad. We eindigen bij het stadhuis en laten van ons horen met het klimaatlied: Sing for the Climate.

Net als vorig jaar sporen we de gemeente aan om het beleid in lijn te brengen met het Parijs-akkoord: max 1,5C graad opwarming.

Onze boodschap: stop met beleid dat de temperatuur verder opjaagt. Besteed dat geld liever aan duurzame projecten. Den Haag gaat straat voor straat naar een beter klimaat!

We starten op 21 september om 18:00 op de Koekamplaan in Den Haag en maken een tocht van ongeveer 1,5 uur.

Vind hier meer informatie!

Impro Dance Jams @ Theater de Vaillant in Den Haag

IMPRO DANCE JAMS
MULTI-FUTURISM ::::: ACTIVISM & DANCE
* For English see below

Is dans voor jou ook een belangrijke vorm van expressie? Wil je je performance en improvisatie skills verder ontwikkelen? Sta je open voor cross-over uitwisseling met dansers van verschillende stijlen? En wil je concepten verbinden aan je dans?

In deze Jams reclaimen we multiculturalisme en creeren we een futuristisch perspectief op multiculturalisme. De benadering hierin is intersectioneel, wat betekent dat we werken met thema’s omtrent klasse, gender/seksualiteit, en ras. Omdat de lessen openstaan voor alle stijlen is er ook ruimte om dans skills met elkaar uit te wisselen. Elke les begint met een warm-up in Noguchi Taiso (Japanse gymnastiekvorm)

Impro Dance Jams
Elke maandag 19:00-21.00
Start 18 september
Theater de Vaillant (Hobbemastraat 120, Den Haag)
Gratis
Minimum leeftijd: 16 jaar
Community art leader: Fazle Shairmahomed
Contact: fazle_s@hotmail.com

IMPRO DANCE JAMS
MULTI-FUTURISM ::::: ACTIVISM & DANCE

Is dance an important way to express yourself? Would u like to improve your performance and improvisation skills? Are you open to cross-over exchange with other dance styles? And are u interested in relating concepts to your dance?

In the Jams we reclaim multiculturalism and create a futuristic perspective on multiculturalism. The approach is intersectional, which means that we will include themes on class, gender/sexuality, and race. The classes are open to any dance style, which creates space to exchange dance skills. Every class starts with a warm-up in Noguchi Taiso (a Japanese gymnastics).

Impro Dance Jams
Mondays 19:00-21.00 from September 18th
Theater de Vaillant (Hobbemastraat 120, Den Haag)
Free participation
Minimum age: 16
Community art leader: Fazle Shairmahomed
Contact: fazle_s@hotmail.com

‘Future Of Syria’ De uitkomst van de conferentie en de aanbevelingen. خَلق المواطنين السوريين مجالاً للتفاوض والحوار

DSC_0900

 

 (Voor nederlanders zie hieronder)    خَلق المواطنين السوريين مجالاً للتفاوض والحوار .

 

عقد المؤتمر ” مستقبل سورية”  يومي 19 و 20 يونيو بتنظيم  مشاريع لاهاي للسلام في مسرح Korzo في لاهاي/ دنهاخ،  بالتزامن  مع فعاليات اليوم العالمي للاجئين ومهرجان المساحات  الشرقية، وكان الهدف من المؤتمر هو جمع السوريين في هولندا معاً على طاولة الحوار  للنقاش و التفكير بحلول مناسبة و العمل على تنفذيها لتحقيق المساهمة  الفعلية التي يمكن أن تجعل سورية حرة وديمقراطية إذا تم إنهاء العنف.

وُضعت خلال يومي المؤتمر من المناقشات وورش العمل، الخطوة الأولى في عملية المناقشة المتبادلة وتأثير السوريين في هولندا لتحقيق نجاح عملية الحوار البناء.

تحدث الخبراء السوريين والهولنديين في اليوم الأول للمؤتمر عن الأوضاع والفرص الحالية في السيناريوهات المحتملة في سورية، بحضور (هالة الحامد) مجال إدارة المياه ، الاقتصاد (ربيع نصر)،  الحقوق (بسام الأحمد)،  والتعليم (قداس المفتي) وخلالها قدم المتحدثين كل وجهات نظرهم حول التحديات المحتملة وفرص السوريين للقيام بدور إيجابي.

السؤال المهم  الآن هو: من هو المتحكم الأساسي  في سورية هل: الرئيس الأسد؟  الروس؟ الأمريكان؟ إيران؟ الميليشيات الأصولية؟ الجواب كان : الجميع ولا أحد. وهذا يجعل من الصعب إيجاد  مكاناً لإجراء المفاوضات بين هذه الفروقات والتناقضات الكبيرة، ويبدو أن الأسد سيشكل عاملاً مهماً في المرحلة المقبلة، ومع ذلك فإن من الصعب التفكير أو تخيل فكرة  مستقبل سورية  مع الأسد.

تحدث مدير ومؤسس مركز الأبحاث السياسية السورية في بيروت ربيع ناصر قائلاً: “علينا أن لا ننسى أن السبب الرئيسي للصراع داخلي حيث الاستبداد والأصولية الدينية، و أن عسكرة الاقتصاد هي من المشاكل التي تعمل على إبقاء الصراع مستمر والمحافظة عليه، والتي أدت بالوقت نفسه ومنذ عام 2012 الى حالة من السوء التي كرست مضمون’ الاقتصاد يتغذى على الحرب’، حيث يعيش نصف السكان على أنشطة مثل الاتجار بالأسلحة والبشر و التهريب ، مع عدد لا يحصى من الوفيات نتيجة لذلك، وتستفيد النخب المختلفة غير الديمقراطية من هذا الوضع، لذلك  نحن حالياً في حاجة ماسة لتحفيز الاقتصاد المدني.”

أُضعف المجتمع المدني السوري بشدة بسبب النزاع الذي نشأ بعد ثورة 2011، و في السنوات الست الماضية  قُتل العديد من المساهمين  الرئيسيين من المنظمات والصحافة والقطاع الثقافي والخبراء والعلماء الذين كان لهم تأثير كبير في بناء ثقافة سورية و تطورها،  أو هربوا، وكما يعاني المواطنون العاديون داخل سورية وخارجها من انعدام الثقة المتبادلة ولم يكن لهم في جداول المفاوضات في جنيف والأستانة أي صوت ،  مما أدى الى وجود عقبة كبيرة التوصل إلى حلول دائمة للصراع.

وفي الوقت نفسه، من الواضح أنه لا يمكن للمواطنين أن ينتظروا أن يُنهي المجتمع الدولي الصراع لأن المصالح السياسية للاعبين الدوليين متباعدة جداً، لذلك من المهم جداً في هذه اللحظة المساهمة في تعزيز المجتمع المدني السوري: كل السوريين من الخبراء و المثقفين  الذين لديهم طاقات و أفكار إيجابية بناءة. وذلك من خلال العمل على تكوين و تعزيز الثقة المتبادلة فيما بينهم  ودعمهم من خلال أمور متعددة  كالتعليم الجيد، والذي يٌمكن السوريين  من أن يُسمعوا صوتهم  و يؤمنوا بأنفسهم وذلك في مجال خدمة مصالح سورية و السوريين، وبالتأكيد لا يمكن القيام بذلك إلا إذا كان هناك مجال واسع ومفتوح  للحوار والنقاش  المتبادل حتى يتمكن السوريون من صياغة أهداف مشتركة، وهنا ما علينا أن نعمل من أجله.

ومن المهم تزويد المواطنين بمعلومات دقيقة تستند إلى الوقائع، ولذلك ينبغي توثيق انتهاكات حقوق الإنسان لجميع أطراف النزاع توثيقاً دقيقاً وكما يجب على وسائل الإعلام والصحافة تعزيز مكانها وتواجدها حتى  يتمكن الناس من الوصول الى رؤية متوازنة وواقعية للصراع الحاصل.

ركز أعمال اليوم الثاني للمؤتمر على السؤال التالي: كيف للسوريين والوافدين الجدد الآخرين الاندماج بشكل ناجح في هولندا؟ وفي حال أراد السوريون المساهمة في  إعادة بناء سورية  فإن الخطوة الأولى هي تحقيق  الاندماج الناجح. وفي الوقت الحاضر لا تزال هناك العديد من العقبات، وخاصة بالنسبة للسوريين أصحاب التعليم العالي ولأن من الصعب عليهم الحصول على فرص  تعليمية عالية أو عمل يتناسب مع خبراتهم و مهاراتهم، و يعتبر السن الأدنى للتعليم وهو 27  عاماً العائق الكبير بالنسبة للكثير من السوريين، ومما يؤدي بدوره للسوريين الى  الكثير من  الإحباط ومما يشير أيضاً إلى  خسائر محتملة في رأس المال الفكري والعلمي لهولندا. وكما يمكن القيام ببعض الأمور للتخلص من العقبات على سبيل المثال، من خلال تقييم المستوى العلمي والثقافي للاجئ لمعرفة خلفيته العلمية و الفكرية، و ذلك  خلال فترة  البقاء في مركز اللجوء  والانتقال الى  المنزل في البلدية، ويمكن من خلال ذلك ربط الأشخاص الذين لديهم خلفية ومهارات محددة بالبلدية التي بحاجة خاصة لهذه الخبرات و الكفاءات.

من ناحية أخرى، يجب الاعتراف بأن اللجوء دائما تجربة صعبة ومُحبطة. وكما يقول بول مبيكاي من مركز Refuge Talent Hub ‎: “عندما تصل كلاجئ  سوف تكون كقطعة من قطع Puzzle‎ الذي لا تتناسب وتتأقلم  فوراً مع السياق العام و المجتمع المضيف.” وهذا يتطلب الكثير من القادمين الجدد لإعادة بناء أنفسهم، و أيضا من المجتمع المتلقي لخلق مكان لهم، وهي بالتأكيد عملية صعبة جداً وتتطلب الكثير من الصبر والعمل الشاق، ولكن بالتأكيد من الممكن أن تنجح.

 

Syrische burgers scheppen ruimte voor onderling overleg.

Op 19 en 20 Juni organiseerde The Hague Peace Projects de conferentie: “The Future of Syria” in het Korzo Theater in Den Haag. De conferentie vond plaats in het kader van het Oriental Landscapes Festival en de Internationale dag van de Vluchteling. Doel van de conferentie was om Syriërs in Nederland bij elkaar te brengen om samen na te denken welke bijdrage zij kunnen leveren aan een vrij en democratisch Syrië wanneer het geweld eenmaal beëindigd is.

In twee dagen vol inspirerende discussies en workshops werd een eerste stap gezet in een proces van onderling gesprek en reflectie van Syriërs in Nederland.

De eerste dag spraken Syrische en Nederlandse experts over de huidige situatie en kansen in de mogelijke scenario’s in Syrië. Experts op het gebied van watermanagement (Hala Alhamed), economie (Rabie Nasr), rechten (Bassam Alahmad) en onderwijs (Massa Mufti)  gaven elk hun visie op de uitdagingen en mogelijkheden voor burgers om een positieve rol te spelen.

De grote vraag op dit moment is: wie is de baas in Syrië: is het president Assad? Zijn het de Russen? De Amerikanen? Iran? Fundamentalistische milities zoals IS? Het antwoord is: iedereen en niemand. Dit maakt het moeilijk om een adres te vinden om onderhandelingen mee te voeren. Het lijkt wel op dat Assad de komende tijd een factor van belang zal blijven. Een duurzame toekomst met Assad is echter moeilijk denkbaar. Een ander probleem is de militarisering van de economie, die het conflict in gang houdt. Rabie Nasr, directeur en medeoprichter van het Syria Policy Research Centre in Beiroet zegt: “We moeten net vergeten dat het een intern conflict is waarin tyrannie en religieus fundamentalisme de hoofdoorzaak zijn. Sinds 2012 heeft dit geleid tot een economie die drijft op oorlog, waarbij de helft van de bevolking leeft van activiteiten zoals wapenhandel, smokkel en mensenhandel, met talloze doden als gevolg. Verschillende ondemocratische elites profiteren van deze situatie. Daarom hebben we op dit moment een grote behoefte aan het stimuleren van een civiele economie.”

Het Syrische maatschappelijk middenveld is ernstig verzwakt door het conflict dat ontstond na de revolutie van 2011. Veel belangrijke spelers uit organisaties, de journalistiek en de culturele sector zijn in de afgelopen zes jaar conflict gedood of gevlucht. Het maatschappelijk middenveld heeft nauwelijks een stem aan de onderhandelingstafels in Genève en Astana. Gewone burgers binnen en buiten Syrië zijn gedemoraliseerd en ervaren een gebrek aan onderling vertrouwen. Dit creëert een groot obstakel om te komen met duurzame oplossingen voor het conflict.

Tegelijkertijd is het duidelijk dat burgers niet kunnen wachten op de internationale gemeenschap om het conflict ten einde te brengen aangezien de politieke belangen van de internationale actoren te ver uiteen liggen. Het is dus op dit moment van groot belang om bij te dragen aan een versterking van het Syrische maatschappelijk middenveld: al die Syriërs die door hun kennis, ervaring en kunde iets positiefs te betekenen hebben. Door te werken aan onderling vertrouwen, hen te ondersteunen door o.a. kwaliteitsonderwijs kunnen zij weer een stem laten horen waar de Syriërs zelf in kunnen geloven en kunnen zij hun eigen belangen behartigen. Dit kan alleen als er voldoende ruimte is voor onderlinge dialoog en gesprek zodat Syrische burgers gemeenschappelijke doelen kunnen formuleren. Hier moet aan gewerkt worden. Tegelijkertijd is het van belang burgers van juiste, op feiten gebaseerde informatie te voorzien. Daarom dienen de mensenrechtenschendingen van alle strijdende partijen zorgvuldig gedocumenteerd te worden. Ook de media en journalistiek dient versterkt te worden zodat mensen kunnen handelen op basis van een gebalanceerd en realistische kijk op de realiteit van het conflict.

De tweede dag ging het vooral over de vraag: hoe kunnen Syriërs en andere nieuwkomers succesvol integreren in Nederland? Willen Syriërs in Nederland op termijn kunnen bijdragen aan wederopbouw van Syrië dan is een  succesvolle integratie de eerste stap. Op dit moment zijn er nog veel obstakels voor met name hoogopgeleide Syriërs om aan werk of studie te komen die in lijn zijn met hun niveau en ervaring. Zo vormt de leeftijdsgrens van 27 jaar om een studie te kunnen volgen voor veel Syriërs een bezwaar. Dit zorgt voor veel frustraties en een verlies aan potentieel intellectueel kapitaal voor Nederland. Hier kan iets aan gedaan worden door bijvoorbeeld een evaluatiemoment in te voeren tussen het verblijf in het AZC en de overplaatsing naar een woonhuis in een gemeente. Mensen met een specifieke achtergrond kunnen dan gekoppeld worden aan een gemeente waar een speciale behoefte is aan die ervaring. Anderzijds moet erkend worden dat vluchteling-zijn altijd een moeizame en frustrerende ervaring zal zijn. Zoals Paul Mbikayie van Refugee Talent Hub het zegt: “als je als vluchteling aankomt ben je een puzzelstukje dat niet meteen past in de puzzel van de ontvangende samenleving.” Dit vraagt veel van nieuwkomers om zichzelf opnieuw uit te vinden maar ook van mensen in de ontvangende samenleving om een plekje voor nieuwkomers te creeëren. Dit is een moeizaam proces dat vraagt om hard werken en veel geduld, maar het is zeker mogelijk om te slagen.

Peace and War through Spoken Word

On the evening of the 24th of February, around 140 people attended the Somali Poetry Night. From Sayid Abdullah also known as the Mad Mullah by the British, to modern day poets as Hadraawi and Idaajaa, all have used poetry as the main method of communication in times of War and Peace.

The speakers  were Zaynab Dahir and Abdirahman Abtidoon. Zeynab is educationalist and author of several children books and educational books. She is an activist and promoter of the Somali language among Somali children raised in the UK. She runs her own organisation, Galool Somali, which publishes teaching materials for learning Somali. Abdirahman Abtidoon is a promoter and an activist of the Somali language, art, storytelling and educationist as well as the writer of several books. He is an avid linguist and grammarian as well poetry reader. Both had an introduction into the background of Somali poetry an the role it played during the different episodes of war and oppression in Somalia.

After that came the real poets: Susu Amina, Malique Mohamud, Qali Nur and Nawal Mustafa all shared their own poetry or famous songs and poems by others. Between the different parts of the program, Abdi Baadil, a famous Somali poet, sang songs and played on the Somali lute.

This evening  was not only about the various forms and uses poetry and enjoying different forms of poetry such as Gabay, Geraar, Buraanbur and Heeso. But especially it was about bringing together a community: the large majority of attendees were young people with a Somali background. The athmosphere was very open, lively and warm.