Coronavirus – What FoldingAtHome are doing and how you can help in simple terms

By Folding At Home (F@h)

Visit their website to join this great initiative!

Folding@home (FAH or F@h) is a distributed computing project for simulating protein dynamics, including the process of protein folding and the movements of proteins implicated in a variety of diseases. It brings together citizen scientists who volunteer to run simulations of protein dynamics on their personal computers. Insights from this data are helping scientists to better understand biology, and providing new opportunities for developing therapeutics.

By visiting you can install their program on your computer to run in the background when it’s idle. This runs mathematical equations for protein folding and sends your computed info back to MIT. Folding at Home has been around for a while now, doing research on neurodegenerative diseases like Alzheimers, Cancer, Huntington’s and Parkinson’s. Right now though, they are working full time on the Coronavirus!

The Coronavirus

Update on Folding@home’s efforts to assist researchers around the world taking up the global fight against COVID-19:

After initial quality control and limited testing phases, Folding@home team has released an initial wave of projects simulating potentially druggable protein targets from SARS-CoV-2 (the virus that causes COVID-19) and the related SARS-CoV virus (for which more structural data is available) into full production on Folding@home. Many thanks to the large number of Folding@home donors who have assisted us thus far by running in beta or advanced modes.

Threats to Human Rights Defenders in The Netherlands

Foreign human rights activists who work in the Netherlands or live as refugees are regularly victims of threats, intimidation or even violence. Each time there are clear indications that these incidents are organized by the country of origin, with the aim of preventing the human rights activist living in the Netherlands from talking about the human rights situation in the country of origin. This is one of the conclusions from the report “Threats to Human Rights Defenders in the Netherlands” that The Hague Peace Projects published on 17 February 2020.

The report presents the experiences of fifteen human rights defenders who are currently in the Netherlands. Their stories range from online death threats through social media and the hacking of telephones to more extreme incidents such as following a Rwandan activist on the street, a car driving deliberately into a Congolese activist and the sabotage of a Palestinian activist’s car who was in the middle of a lawsuit against Israeli generals.

Just two weeks ago, NOS reported that one of these activists, Waqass Goraya, a well-known blogger from Pakistan, was attacked on the street. He was beaten in front of his home by an unknown man, while a second man filmed the incident. Afterwards they shouted that they would kill him next time. Prior to this escalation, Waqass had already told the researchers that he was regularly threatened online and reported each of these incidents to the police.

Some Uyghur activists say that they are threatened over the phone directly from China. In their case it is not their own lives that are at stake, but that of their family members in China. And indeed, after they refused to give in to the threats by the secret service, their children, parents, brothers and/or sisters disappeared soon after. These activists live in constant stress and fear of what may have happened to their family in their home country.

All activists make it clear that the threats and intimidation have a much wider negative effect than just their own physical and mental well-being and that of their immediate family. They emphasize that these incidents create fear within the entire migrant community of which they are a part. The real effect of threats and violence, organized from countries with oppressive regimes, is that people in the Netherlands do not feel free to express any criticism about their country of origin.

The result of this research demonstrates a serious problem in The Netherlands. Immediate action is necessary. The Hague Peace Projects calling upon the Dutch Government to organize a focal point at one of the ministries, where human rights activists who are threatened could turn to for help and advice. One central focal point could be the Dutch government to keep an eye on foreign threats and to take rapid action against these and possible reprimand the country of origin. The focal point could also help local police services file reports and launch investigations into these kinds of threats because it has been found that there are still shortcomings in that regard.

Threats to Human Rights Defenders in The Netherlands

For more information about the research you can contact Jakob de Jonge:

Onderzoek bevestigt: negatieve berichtgeving over moslims domineert

The Hague Peace Project heeft onderzoek gedaan naar stereotype beeldvorming in de vier grootste kranten van Nederland. Dit was een samenwerking met Stichting NieuwWij en Republiek Allochtonië.

In de beleving van veel Nederlandse moslims maken landelijke media zich regelmatig schuldig aan partijdige, stereotyperende en overmatig negatieve berichtgeving. Deze klachten worden al jaren geuit en zijn ook in verschillende onderzoeken aan de orde gekomen. Het onderzoek Moslims in Nederlandse kranten bouwt voort op deze traditie: de vier grootste Nederlandse kranten zijn drie maanden lang systematisch geanalyseerd. Wat zijn de resultaten? Hieronder staat een samenvatting, hier is het hele rapport te downloaden.


De hoofdvraag van het onderzoek is: Hoe worden moslims in Nederlandse kranten geportretteerd? Historicus Tayfun Balçik van The Hague Peace Projects presenteerde op 21 maart in Amsterdam tijdens een bijeenkomst in Pakhuis De Zwijger, in bijzijn van veel publiek en vertegenwoordigers van de Nederlandse journalistiek, de onderzoeksresultaten.


In het onderzoek zijn van november 2018 tot en met januari 2019 alle berichten over moslims in De Telegraaf, Algemeen Dagblad, de Volkskrant en NRC Handelsblad systematisch onderzocht. De kranten hadden in die periode tussen de 573 en 783 berichten waarin het over moslims ging. Deze vijf categorieën komen het meest voor:

  1. ‘Moslimterreur’;
    • 20% van alle berichten over moslims gaat over terrorisme
    • 83% van alle berichten over terrorisme gaat over ‘moslimterrorisme’
  2. ‘Wij-zij nieuws’ – tussen een verondersteld ‘wij’ die vaak als het ‘westen’, ‘de joods-christelijke cultuur’ wordt gedefinieerd en ‘de moslims’ en/of ‘de islam’ die een ‘bedreiging’ vormen vanwege ‘islamisering’, ‘dubbele loyaliteiten’ enz.;
    • 11% van alle berichten over moslims gaat over een botsing tussen culturen
  3. ‘De onvrije moslima’;
    • 8% van alle berichten over moslims gaat over de ‘onvrije moslima’.
  4. ‘Moslims als (ongewenste) migranten/asielzoekers’;
    • 7% van alle berichten over moslims gaat over moslims als ongewenste migranten/asielzoekers.
  5. Pro-diversiteitsberichtgeving (met o.a. berichtgeving over moslimdiscriminatie & diversiteit).
    • 7% van alle berichten over moslims gaat over de diversiteit en de thema’s die spelen binnen de moslimgemeenschap.


Conclusie 1: Negativiteit domineert

De kwantitatieve en kwalitatieve inhoudsanalyse in de periode van 1-11-2018 t/m 31-1-2019 toont aan dat over ‘de moslims’ en/of ‘de islam’ negatieve berichtgeving domineert:

  • Er bestaat een grote consensus bij alle onderzochte kranten over wie ‘terreurdaden’ plegen: individuele moslims en/of moslimgroepen;
  • Het wij/zij denken in termen van ‘het vrije westen’ en ‘de islamitische ander’ is vaak aanwezig in berichtgeving over ‘de moslims’ en/of ‘de islam’;
  • Het stereotype beeld van de ‘onderdrukte moslima’ is vaak aanwezig in berichtgeving over ‘de moslimvrouw’;
  • Moslimimmigratie wordt vooral als een bedreiging gezien en daarom ongewenst.

Deze negatieve zaken komen qua frequentie en intensiteit (taalgebruik) over het algemeen vaker voor in de Telegraaf en het AD dan in de Volkskrant of NRC. Moslims worden in de Telegraaf en het AD vaker met terreur geassocieerd, in deze kranten is het wij/zij denken sterker, wordt moslimmigratie vaker ongewenst beschouwd en komt het stereotype beeld van de onderdrukte moslima veelvuldiger aan bod.

Conclusie 2: Moslimbetrokkenheid in het nieuws heeft vaker een nuancerende werking

Het lijkt erop dat de mate van moslimbetrokkenheid bij de berichtgeving, als nieuwsmakers of als experts dan wel als sprekers namens de moslims, ook bepalend is voor de mate waarin negatief wordt bericht over ‘de moslims’ en/of ‘de islam’.

Hoewel het zeker niet altijd het geval is, geldt het volgende mechanisme bij een meerderheid van de behandelde thema’s: hoe hoger de moslimbetrokkenheid zelf in de nieuwsverhalen, des te minder de negatieve framing.

Dit mechanisme wordt ook bevestigd bij het aanbod van ‘pro-divers nieuws’ in de berichtgeving. In kranten waar de moslimbetrokkenheid hoger is, is er ook meer ‘pro-divers’ nieuws: dat geldt voor de Volkskrant en de NRC.

Lees hier het hele onderzoek.


Peace Polls 2018- What We Read In The Polls

By Yoanna Daskalova


The 2018 Peace Perceptions Poll was conducted at a time of rampant global conflicts rendering millions of people traumatized, injured, killed or displaced. It is a context of international great power rivalry and incessant downgrading of global norms such as human rights protection and adequate provision of humanitarian aid. The Poll inquired into the views on peace and conflict of more than 100,000 people from 15 countries. It spanned countries with active and virulent crisis such as Nigeria, Syria and the Democratic Republic of the Congo- DRC, to states that enjoy relative peace and stability such as the UK, Hungary and the US. Among the multiplicity of questions, were perceptions and experiences of violence, visions of security and peace and ideas for governmental policies on conflict resolution. Overall, the respondents share a concern for the inefficient but growing global trend towards short-term crisis response. They emphasize on the pressing need to invest in long-term conflict resolution, or sustainable peacebuilding. The latter strategy is firmly based on eradicating the undergirding causes of conflict whilst equipping societies with the tools to resolve conflicts in a peaceful manner. Importantly, whilst the findings demonstrate the diversity of experiences when it comes to various conflicts in diverging circumstances, it illustrates the common aspirations and ideas that people have on building and maintaining peace (Peace Perception Polls 2018).


            Specifically, the way peace and conflict were conceived of in the eyes of people living in relatively stable versus conflict-ridden areas, tended to diverge significantly. Whereas those living in some of the most dangerous environments, such as the DRC, Syria or Nigeria shared a common optimism about the future prospects of peace, their counterparts in mostly peaceful UK, Brazil, the US or Hungary felt way more pessimistic about peace and security. Among the most prevailing concerns were terrorism, harassment by state authorities, criminal violence, religious, ethnic and tribal conflict, and domestic violence. Moreover, among the many factors underpinning ideas on positive peace or the general absence of violence, were resolution of disputes without violence, the presence of less amounts of crime and violence, the ability to vote in national elections and the possibility to earn enough money as to support a family. However, the respondent indicated few necessary conditions for the realization of the aforementioned factors. Within these, political and economic inclusion were ranked the highest. Herein, particularly in South Africa and the DRC political exclusion was perceived at highest levels. Additionally, political corruption was another cause for the lack of political agency, and as such was felt mostly among respondents from Nigeria, Ukraine and South Africa. Notwithstanding the amounts of fake news and propaganda prompting violence and discrimination that permeate social media and the internet, both of them were ascribed a central role when it comes to growing levels of exerted political influence. Finally, concerning governmental policies on promoting peace and conflict resolution, the most common responses spanned resolving the primary reasons for eruption of conflicts, increased educational tools on peacebuilding, tolerance and conflict resolution in schools, rebuilding infrastructure damaged by war and deploying diplomatic and dispute mediation instruments (Peace Perception Polls 2018).


If you want to delve into the details of responses and statistics discovered in the Poll, read the full report here:



One Young World Community Dinner

One Young World community dinner went down on the eve of 19th October, 2018. The visit included 25 One Young World delegates (from Germany, Switzerland, Belize, Republic of Moldova, Singapore, Bangladesh, Ireland, Hong Kong, Spain, Belgium,The United States, Argentina, Sierra Leone, Portugal and Monaco) who were very inspirational in their thinking and demeanor. Our special visit that evening came from: Deputy Mayor Saskia Bruines, The Hague’s alderman for Education, Knowledge Economy and International Affairs. The director of The Hague Peace Projects, Jakob de Jonge welcomed the invited guests giving them a warm introduction.

One Young World 2018 delegates got to interact on with The Hague Peace Projects on a wealth of topics. Key on the discussion table were areas that focused on – peace and dialogue in various conflict areas such as : Syria, Turkey, Kurdistan, Bangladesh, The Democratic Republic of Congo – DRC, Rwanda, Burundi, Uganda, Sudan and Somalia. The evening gave the One Young World delegates in attendance, clear insights of dealing with conflict areas by the use of various projects centered on education and culture, media and journalism and research and advocacy. An emphasis on clarity to the situation on ground were demonstrated by selected speakers.

In attendance were the founders of the Yangambi Foundation – Angélique Mbundu and Dady Kiyangi, Katrina Burch of the Hague Hacks, Ewing Ahmed Salumu– Congolese Journalist, Valentin Akayezu- Human Rights Lawyer and Activist, Alena Kahle – Bangladesh- work group writer.

Catering credits  went to Ya_Laziz Catering who made sure the One Young World delegates had a delightful feast and pleasant ambience.

Images right below:

Valentin Akayezu Human Rights Lawyer, addressing the crowd.

One Young World delegates

Ewing Ahmed Salumu, Congolese expert journalist and Angelique Mbundu, founder of Yangambi Foundation


Angelique Mbundu, OYW delegate and Dady Kiyangi


Deputy Mayor of The Hague, Saskia Bruines and Jakob de Jonge, Director of The Hague Peace Projects.

One Young World delegates listening in to the address.


OYW delegates have a chat before their last course.

Smiles that tell it all. ( From the left: Jakob de Jonge, Dir. The Hague Peace Projects, OYW delegates and Deputy Mayor of The Hague, Saskia Bruines.)







Justin Kabika Congolese expert (right) and OYW delegate for Belize, Kylah Ciego.









Catering initiative, Ya Laziz, that savored the OYW diner’s taste buds – Instagram handle.









Catering Credits: Ya Laziz

#Ya_Laziz_ Catering






Lentil soup with Turkish bread

Main Course

Yoghurt & cucumber


Rice, biryani flavor + nuts

Fatoush, Syrian Salad



Traditional rice pudding!








Guest Program :

7.30pm – Guests coming in – Welcome refreshments

7.45pm – Welcome word ( Dir. The Hague Peace Projects – Jakob de Jonge)

–  Special honor visit  ( Deputy Mayor,The Hague – Saskia Bruines)

7.50pm –  Starter course – 1st presentation at the end the course – (Kitchen/Restaurant Team) – (Mohammed, Yasmine and Linde -welcome and-Ya Laziz- project background)

8.10pm– Dinner- (main course) – Hello and welcome mention from our team at Hague Peace Projects end the course

– Hague Hacks – Katrina

-Ewing, Valentine ( diaspora influence) + special guest : Angelique Mbundu and Dady Kiyangi  -iAfrica Film Festival and Yangambi Foundation-iAFF

-Green economy- Alena Kahel

9.00pm – Dessert + tea/coffee

9.10pm – Question and Answer session + Interactions (OYWs + The Hague Peace Projects Team)

-The question of and quest of/for Peace

-Green economy

-Talking change

-The Hague Hacks -technology + justice and peace

9.55pm– Vote of thanks ( Jakob de Jonge)

10.00pm– Guests leave at their own leisure







Narratives of hatred and division might drastically change the Indian elections

By Alena Kahle

It’s a Wednesday evening, and a group of Master’s students from The Hague’s International Institute for Social Sciences has organized a get together at The Bookstore Café. Chairs are pulled together under the books stacked up to the ceiling, and a crowd pours in. Indian students are chatting with their fellow batchmates, and are eager to provide insight into a politically divided world they have left behind physically, but by far not mentally.

In April 2019, the Indian populous will vote for its direct representatives. Whatever party wins most seats will effectively run the government, drive policies, and decide the direction the country will take. But even despite the vast diversity that exists in the party horizon, options are limited. The political left is fragmented, and the main opposition, so it is claimed, is led by a man incapable of presenting himself in the right way.

The students’ narrative takes the listeners on a journey: When in the last elections the Bharatiya Janata Party (BJP) took over, hopes were high. The general electorate was carried away in the euphoria coming out of the election campaign, and nationalism surged not because of hatred for outsiders, but because of pride for the own success. This nationalism has turned. One student vividly describes the nature of television and news, and explains how they feel every message being published is designed to support the ruling majority in fear of being otherwise shut down. Ostensibly political TV debates, if they are not government-narrated, have turned into one big reality TV show. Being a true Indian patriot has become synonymous with supporting economic growth at all costs, and the ruling party has already banned Greenpeace and is shutting down any group that favours promoting social justice over excessive growth.

In this election campaign, the strength of the BJP, the ruling party, seems to be that its “growth-first” policy is at first glance uplifting the life quality of many. But its true strength, the evening shows, is the BJP since winning the last elections has fostered a narrative of societal division. One student describes BJP as a corporation more than a party, which throughout its current rule has managed to bond its voters while marginalizing its opponents through its narrative.

The students are worried. They raise issues of anti-Muslim hatred, and one student brings up that they feel history is being rewritten to paint Muslims as invaders of the culture, and to promote Hindu unity, in a country where diversity fuels hospitality. The evening has taken a turn from just being about politics. It has expanded to encompass a worrying change in society. The elections in April 2019 are bound not only to decide whether divisions have managed to become deeply entrenched in society, but also whether politics will continue to tackle problems that are not those in need of being addressed.

Over thirty thousand people of Indian origin live in The Netherlands, with its largest group living in The Hague.[1] Compared to the population of 1.3 billion India itself had in 2016, this number might appear small, but those abroad have proven to make their voices heard, and address concerns about their country’s future to the world.[2]

As author, I have communicated with the organizers of the event to confirm that the article did not misinterpret comments made at the event. I therefore hope to have accurately portrayed the opinions and current events in India. The live stream of the video can be found at

[1]  CBS StatLine – Population; sex, age, origin and generation, 1 January”. Retrieved 15 September 2016.

[2] “World Population Prospects: The 2017 Revision” (custom data acquired via website). United Nations Department of Economic and Social Affairs, Population Division. Retrieved 10 September2017.

Vredessymposium 21 September

On the 21ste of September, International Peace Day, the umbrella organisation Vredesmissies Zonder Wapens, will organize a peace symposium where they honour three young peace activists as peaceheroes (vredeshelden). One of them is our very own colleage Tayfun Balçik!

We are very proud with this nomination! If you want to be part of this historical moment, please send an email to:

Read the full program here in Dutch

Date: 21 September
Location: City hall, Grote Kerkplein 15 Zwolle
Time: 13:00 – 18:00


Protests led by youth are met with violence;

attempts of dissent are suppressed.

In Bangladesh, mass outrage over two teenagers killed in a road crash escalated into a social movement, with high school students stepping out on the streets, holding placards demanding for road safety and the resignation of the Shipping Minister, Shajahan Khan. Shajahan Khan’s insensitive remarks about the death of the students sparked the outrage. Road safety is a major issue of concern in Bangladesh. Research indicates that last year more than 4200 people lost their lives in road accidents in Bangladesh.

Over the past few days, several images and videos have gone viral on Facebook, which testify to the allegations of brutal violence committed by the police and the Bangladesh Chhatro League (the student wing of the Awami League). BCL has been accused of thrashing and molesting journalists. On Saturday, August 4th, mobile internet was suspended for 24 hours and many complained about a lack of connectivity. Many believe this was done to suppress the dissent, since the issue was not being covered enough by local media and subsequently protesters and supporters of the movement went online to share updates, using Hashtags and tagging international media houses’ social media accounts. Many social media influencers reported that they received thousands of emails and messages from Bangladesh. Some social media influencers, including Drew Binsky, uploaded videos expressing their solidarity and concern.

Shahidul Alam, a renowned photographer and social activist, told Al Jazeera that the movement is not solely being driven by the demand for road safety: other issues too are causing public dissent. The latest update that Shahidul Alam was detained—as reported by Dhaka Tribune—has since been shared by many people on social media. However, according to Dhaka Tribune, the police have denied these allegations. Earlier the same day, Aparajita Sangita, an online activist, was detained but released afterwards—as confirmed from her Facebook account.

We, at the Hague Peace Projects, express our solidarity with the youngsters and condemn the attempt to suppress the voices of dissent through brutal violence, arrest and the suspension of the internet. 


GLR August Meet-Up Facing Burundi

On August 31,  Great Lakes Region Monthly Meeting theme is centered on : ‘Facing Burundi’

Topical discussion surrounding the situation of the Great Lakes region with emphasis on Burundi

This event will include:

–       A historical background of the political crisis of Burundi

–       The common misunderstanding of happenings within Burundi

–       Solidarity and mobilization among Burundians

–       How the diaspora and international community can contribute

–       An hour for question & answer session



June Recap:

Brief aan minister Blok over situatie in de Rif

De Tweede Kamer der Staten-Generaal
Vaste commissie Buitenlandse Zaken
De Lange Poten 4, 2511 CL Den Haag
Aan de minister van Buitenlandse Zaken
drs. S.A. Blok
Amsterdam, 28 juni 2018

Geachte heer Blok,

Vandaag vindt in de Vaste Commissie Buitenlandse Zaken het Algemeen Overleg Marokko plaats. Tijdens dit overleg zal de situatie in Marokko en de Westelijke Sahara aan de orde komen. Zoals u wellicht heeft vernomen zijn eergisteren rond middernacht de vonnissen van de Riffijnse gewetensgevangenen in Marokko uitgesproken. Vonnissen variërend tussen 2 en 20 jaar celstraf, zie bijgesloten bijlage voor een overzicht van de vonnissen. Vonnissen die ons, de families van de Riffijnse gewetensgevangenen in Marokko voor de rest van ons leven hebben getekend. Vanuit de Marokkaanse gemeenschap juichen wij uiteraard elk debat dat tot doel heeft om de situatie in Marokko te verbeteren toe. Echter willen wij een aantal kanttekeningen plaatsen bij onder andere
uw brief van 21 juli jongstleden en stilstaan bij uw toekomstbeeld als vertegenwoordiger van de Staat der Nederlanden over Marokko.

In uw brief geeft u aan dat Nederland een speciale band heeft met Marokko in verband met de ca. 400.000 Nederlanders met Marokkaanse wortels. Echter, deze groep Marokkaanse-Nederlanders wordt grotendeels gevormd door Marokkanen die hun wortels hebben in de Rif. Een regio dat tot vandaag de dag stelselmatig wordt onderdrukt en achtergesteld. In april heeft u een werkbezoek gebracht aan Marokko om onder meer aandacht te vragen voor de situatie in de Rif, helaas hebben wij u weinig horen zeggen over de situatie van uw collega’s Kati Piri en Lilianne Ploumen die twee weken voor uw bezoek de toegang tot de stad Al Hoceima zijn ontzegd en hun werkbezoek vroegtijdig moesten verbreken. Ook vinden wij het jammer dat u zelf niet een bezoek heeft gebracht aan de Rif om de situatie met eigen ogen te zien. Wij zijn dan ook verbaasd over het aantal zinnen dat u in de brief heeft toegewijd aan de situatie in de Rif. En in het
bijzonder de mensenrechtenschendingen in de regio.


Zoals u weet wordt de Rif (de omgeving rondom de stad Al Hoceima) al bijna twee jaar gemarginaliseerd en onderdrukt door de centrale overheid. Meer dan 2000 onschuldige burgers voornamelijk jongeren moesten het ontgelden. Een deel daarvan heeft zijn celstraf uitgezet, anderen zijn weer in voorarrest. De arrestaties en ontvoeringen zijn echter niet gestopt en gaan tot de dag van vandaag ongestoord door. Voor ons is het onbegrijpelijk dat u kansen ziet in een land dat (inter)nationale wetgeving en verdragen meermaals heeft geschonden. Verschillende mensenrechtenorganisaties hebben meerdere keren gerapporteerd over de structurele martelingen, verkrachtingen, mishandelingen en vernederingen die de gevangenen hebben moeten doorstaan. Amnesty International heeft op 22 juni 2017 gerapporteerd over de mishandelingen van onder andere de protestleider Nasser Zafzafi. Ook Human Rights Watch heeft op 5 september 2017 gerapporteerd over de mensenrechtenschendingen door de politieagenten, de schendingen zijn zelfs bevestigd door de medische rapporten van de Marokkaanse mensenrechtenraad National des Droits de l’Homme (CNDH) waar de heer Al Yazami de voorzitter van is. De medische rapporten zijn echter nooit openbaar gemaakt.

De protestleider Nasser Zafzafi zit al meer dan een jaar in eenzame opsluiting, een schending dat alle boekjes te buiten gaat. Volgens Artikel 44 van ‘The United Nations Standard Minimum Rules for the Treatment of Prisoners’ mag een gevangene niet meer dan 15 dagen opeenvolgend in de isoleercel verblijven. Amnesty International heeft op 28 november 2017 haar zorgen geuit over de toen 176 dagen die Nasser Zafzafi in de isoleercel heeft doorgebracht. Dat houdt in meer dan 22 uur zonder contact met medegevangene, beperkte vrijheden en in een kleine en onhygiënische ruimte verblijven. Ook de persvrijheid en vrijheid van meningsuiting waar Nederland veel waarde aan hecht worden in Marokko meermaals geschonden. Meerdere journalisten zijn sinds de protesten in de Rif opgepakt. De Marokkaanse autoriteiten blokkeren door juridische en fysieke intimidaties elk kritisch geluid van binnenlandse en buitenlandse journalisten. In the World Press Freedom Index staat Marokko van de 180 landen op de 135ste plek, een land dat in 5 jaar tijd twee plaatsen is gezakt als het gaat om de persvrijheid. Hoe kan Nederland op alle terreinen breed willen investeren in een land dat haar eigen democratische waarden niet respecteert?


Het is goed om te lezen dat Nederland voornemens is om te investeren in de economische ontwikkeling van Marokko, minder fijn is om te zien dat dit soort investeringen nauwelijks of deels ten goede komt aan de juiste doelgroepen. Marokko kent nog altijd een hoge corruptie-index. Verder valt ons op dat Nederland ervoor kiest om projecten te starten in de ontwikkelde steden van Marokko zoals Rabat en Tanger. Zoals wij aan het begin van de brief hebben aangegeven komt de grootse groep Marokkaanse Nederlanders uit het hart van de Rif, het gebied dat door onze ouders is verlaten omdat het economisch erbarmelijk aan toeging. Het is zeer spijtig om in uw brief te lezen dat Nederland steeds dezelfde fout maakt, namelijk de kloof tussen de ontwikkelde steden zoals Rabat en Tanger waar de Orange Corners worden gevestigd en de steden die de subsidiegelden het hardst nodig hebben groter wordt gemaakt. Wij vinden het ook jammer dat Nederland de subsidie voor het Shiraka-programma dat onderdeel is van het Nederlandse Fonds voor Regionale Partnerschappen (NFRP) dat ten doel dient het bevorderen van het democratisch bestel in de MENA-regio met vier jaar is verlengd tot 2022. Het is vooral spijtig omdat het geld zelden wordt geïnvesteerd in projecten in de Rif of terecht komt bij de juiste mensen. Naar ons mening dient Nederland toezicht te houden en onderzoek te doen naar alle projecten in Marokko die zij financieel ondersteunt en erop toeziet dat het geld ook toekomt aan de kwetsbare steden in de Rif.


In uw brief stelt u vast dat Marokkaanse Nederlanders zich geen zorgen hoeven te maken om gearresteerd te worden in Marokko, mits zij de Marokkaanse wetgeving niet overtreden. Hetzelfde hebben wij vernomen van de Nederlandse Ambassadrice in Marokko mevrouw Bonis. Wij de familieleden van de gewetensgevangenen worden direct en indirect via onze familieleden in de gevangenis bedreigd en geïntimideerd. Om die reden maken wij ondanks de garanties vanuit de Marokkaanse autoriteiten ons zorgen over ons lot. Zolang deze mondelinge toezegging op geen enkel juridische grondslag is berust en wordt ondersteund, zullen wij ons onveilig voelen. Wij hopen dan ook dat u mede namens de Minister voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking de Marokkaanse autoriteiten zal vragen om deze mondelinge toezegging hard te maken.

Verder willen wij graag van u weten of u op de hoogte bent van de valse beschuldigingen van de Marokkaanse autoriteiten richting de Riffijnse activisten? Namelijk dat zij worden beschuldigd van separatisme. Een beschuldiging waar volgens de Marokkaanse wet levenslang op staat.

Tot slot zijn wij benieuwd naar uw vervolgstappen inzake de situatie in de Rif. Wat kunnen de Marokkaanse Nederlanders van u concreet verwachten? Tevens hopen wij als bezorgde Nederlandse staatsburgers met Marokkaanse wortels met u als minister van Buitenlandse Zaken in gesprek te gaan. Uiteraard hopen wij op korte termijn een uitnodiging van u te mogen ontvangen.


Namens de families van de Riffijnse gewetensgevangenen in Marokko.
Farida Houdoe – Zus van protestleider gewetensgevangene Abdelali Houdoe in de gevangenis van Oukacha te
Imad Maghouh – Broer van Mohamed maghouh gewetensgevangene in de gevangenis van Oukacha te Casablanca
Ibrahim Iamrachen – Broer van gewetensgevangene Mortada Iamrachen gevangenis in Taza
Oualid Mallorca – Neef van de protestleider Nasser Zafzafi in de gevangenis van Oukacha te Casablanca

Overzicht vonnissen uitgesproken door de rechtbank te Casablanca tegen de Riffijnse
gewetensgevangenen op 27 juni 2018.

1. Nasser Zafzafi 20 jaar
2. Mohamed Elmajjaoui 5 jaar
3. Nabil Ahamjik 20 jaar
4. Mohamed Jelloul 10 jaar
5. Samir Ighid 20 jaar
6. Mahmoud Ahannouch 15 jaar
7. Rachid Aamarouch 10 jaar
8. Mohamed Asrihi 5 jaar
9. Elhaki 15 jaar
10. Zakaria Adahchour 15 jaar
11. Bilal Ahabad 10 jaar
12. Jamal Bouhaddou 10 jaar
13. Achraf Elyakhloufi 5 jaar
14. Othman Bouzian 3 jaar
15. Mohamed Naimi 3 jaar
16. Anas Elkhattabi 2 jaar
17. Fahim Ghattas 2 jaar
18. Mohsin Athari 2 jaar
19. Rabie Ablake 5 jaar
20. Youssef Elhamdioui 3 jaar
21. Ilyas Elhaji 5 jaar
22. Mohamed Elhani 3 jaar
23. Chakir Elmakhrout 5 jaar
24. Salah Lakhchem 10 jaar
25. Ibrahim Bouzian 3 jaar
26. Badr Boulahjal 2 jaar
27. Ahmed Elhakimi 2 jaar
28. Abdelaziz Khali 2 jaar
29. Jamal Mona 2 jaar
30. Fouad Saidi 3 jaar
31. Jaouad Sabiri 2 jaar
32. Jaouad Benzian 2 jaar
33. Ibrahim Abeqqouy 5 jaar
34. Soleiman Elfahili 5 jaar
35. Karim Amghar 10 jaar
36. Ahmed Hazzat 2 jaar
37. Mohamed Meggouh 2 jaar
38. Mohamed Elmahdali 3 jaar
39. Abdelali Houdoe 5 jaar
40. Hassan El Idrissi 5 jaar
41. Omar Bouhras 10 jaar
42. Wassim El Bousattati. 20 jaar
43. Abdelkhair Elyasnari 2 jaar
44. Abdelhak Sadik 2 jaar
45. Monaim Asartiho 2000 Dirham